چگونه از افراد آسیب‌پذیر در روزهای جنگ مراقبت کنیم؟

به گزارش بهار زاگرس، در روزهای جنگ و بحران، افراد دارای معلولیت جسمی، حرکتی، ذهنی یا حسی با چالش‌های ویژه‌ای مواجه هستند که نادیده گرفتن آن‌ها می‌تواند خطرناک باشد.

فراهم کردن وسایل کمک‌حرکتی مانند ویلچر، عصا، واکر، سمعک و عینک، همراه داشتن باتری و شارژرهای اضافه و شناسایی مسیرهای خروج اضطراری مناسب، از جمله اقدامات ضروری است.

برنامه خروج اضطراری

نزدیک‌ترین خروجی مناسب برای ویلچر را شناسایی کنید.

اگر در آپارتمان هستید، برای پله‌ها برنامه داشته باشید (صندلی تاشو برای حمل)

یک نفر را از قبل برای کمک هماهنگ کنید.

همچنین برای افرادی با معلولیت ذهنی یا اوتیسم، آرامش و توضیح‌های شمرده و همراه داشتن اشیاء آرام‌بخش اهمیت دارد.

ناشنوایان و کم‌شنوایان

برای ناشنوایان و کم‌شنوایان، اگر سمعک دارند باطری اضافه بگذارید.
استفاده از علائم بصری برای هشدار و یادگیری چند کلمه زبان اشاره توصیه می‌شود.

نابینایان و کم‌بینایان

اشیاء را جابجا نکنید مگر اینکه به آنها بگویید.

هنگام راه رفتن، اجازه دهید بازوی شما را بگیرد.

با صدای واضح و شمرده حرف بزنید.

اگر عینک دارند، حتماً یدک داشته باشید.

بیماران خاص نیز در این شرایط به مراقبت‌های ویژه نیاز دارند؛ بیماران دیابتی باید انسولین و منابع قند ساده (خرما، آبمیوه، قند) در دسترس داشته باشند، بیماران قلبی داروهای خود را سر ساعت مصرف کنند.

به یاد داشته باشید که درد قفسه سینه، تنگی نفس و عرق سرد از علائم سکته قلبی است.

بیماران دیالیزی به دیالیز منظم نیاز دارند. از قبل با مراکز دیالیز هماهنگ کنید.

بیماران سرطانی و شیمی درمانی نیز سیستم ایمنی ضعیفی دارند. این گروه باید مراقب عفونت باشند و ماسک بزنند و دست‌ها را بشویند.

مراقبان این افراد نیز نباید فرسودگی خود را نادیده بگیرند؛ استراحت کوتاه و درخواست کمک از دیگران می‌تواند از فرسودگی و کاهش توانایی مراقبت جلوگیری کند.

اگر از یک سالمند، معلول یا بیمار خاص مراقبت می‌کنید، یادتان باشد که اول خودت، بعد دیگران، اگر خودتان از پا بیفتید، نمی‌توانید به کسی کمک کنید.

از دیگران بخواهید در مراقبت با شما شریک شوند.

هر چند ساعت، حتی ۱۰ دقیقه، به خودتان استراحت دهید و اگر احساس کردید طاقتتان تمام شده، با ۴۰۳۰ تماس بگیرید.