کاوش‌های باستان شناسی تپه «کلگه زرین» مسجدسلیمان

به گزارش بهار زاگرس، محوطه تاریخی «کلگه زرین» به‌عنوان یکی از شاخص‌ترین یادمان‌های دوره الیمایی در مسجدسلیمان، فصل اول از دور دوم کاوش‌های باستان‌شناسی ایرانی این اثر با رویکرد «حفاظت‌محور» با هدف «توسعه پایدار» به سرپرستی مشترک ایوب سلطانی و علی هژبری با همت پایگاه میراث ملی مسجد سلیمان و همکاری شهرداری در این محوطه از ۱۵ خرداد آغاز شد و تا پایان تیر ادامه خواهد داشت.

علی هژبری باستان‌شناس  با اشاره به وضعیت نگران‌کننده این محوطه اظهار کرد: طبق مستندات و گزارش‌های بازدید رومن گریشمن در سال ۱۳۵۰، از وسعت این محوطه تاریخی هرچند متأسفانه در پی دهه‌ها تعرضات، به کمتر از ۱۵۰۰ متر مربع کاهش یافته اما هسته اصلی اثر باقی مانده است. هدف ما در این کاوش‌ها، نه تنها بازخوانی داده‌های الیمایی، بلکه تعیین تکلیف حقوقی و تثبیت عرصه باقی‌مانده برای آیندگان است.

ایوب سلطانی نیز با اشاره به تداوم تلاش‌های مرحوم «علی‌اکبر سرفراز» در سال ۱۳۵۲ افزودند: یافته‌های احتمالی فصل جاری شامل ساختارهای معماری و نگارکندهای ارزشمند، نه تنها پازل تمدنی الیمایی را تکمیل می‌کند بلکه ثابت می‌کند میراث‌ فرهنگی نه‌تنها مانعی در برابر توسعه، بلکه بستری برای هویت‌بخشی و موتور محرک «توسعه پایدار» در مناطق کم‌برخوردارتر است.

سرپرستان کاوش بر نقش کلیدی هم‌افزایی دستگاه‌های اجرایی تصریح کرده و در همین رابطه سلطانی افزود: موفقیت این پروژه، حاصل اراده جمعی است. همراهی و حمایت‌های پژوهشگاه میراث‌ فرهنگی و پژوهشکده باستان‌شناسی، نقش حیاتی در جنبه‌های علمی پروژه داشته است. همچنین تعامل سازنده با مسئولین محترم محلی همچون شهردار و اعضای شورای شهر، نماینده مردم در مجلس شورای اسلامی، مدیرکل میراث‌فرهنگی خوزستان، مدیرکل امور پایگاه‌های ملی و جهانی و فرماندار، زیربنای لازم برای این اقدام ملی را فراهم آورده است.

ایوب سلطانی در پایان خاطرنشان کرد: قدردانِ نقش‌آفرینی انجمن‌های میراث‌ فرهنگی، اصحاب رسانه و به‌ویژه اهالی شریف و صبور محله کلگه زرین هستیم که با آگاهی از ارزشِ میراث نیاکانشان، گام‌به‌گام با تیم کاوش همراهی کرده‌اند. ما تلاش داریم این زخم کهنه تاریخی را به یک فرصت طلایی برای توسعه فرهنگی منطقه تبدیل کنیم.

محوطه کلگه زرین در سال ۱۳۶۴ به همت مرحوم محمد مهریار و مرحوم احمد کبیری هندی به شماره ۱۷۰۸ در فهرست آثار ملی به ثبت رسید و در سال ۱۳۹۱ با بررسی مجدد علیرضا سرداری زارچی در شهرستان این محوطه نیز مورد تدقیق بیشتری قرار گرفت تا اینکه در سال ۱۳۹۴ توسط مهدی عالیپور تعیین عرصه و حریم شد.