مرگِ قلم، اما جاودانگیِ اثر؛ یاد و نام خبرنگار فقید استاد بهروز صالحی، در روز خبرنگار

به مناسبت فرارسیدن هفدهم اَمرداد،روز خبرنگار، یاد و نام مرحوم استاد بهروز صالحی، از پیشکسوتان فرهیخته و پرتلاش عرصه رسانه و مطبوعات، گرامی داشته می‌شود. چهره‌ای ماندگار که سال‌ها از عمر پربرکت خویش را در مسیر آگاهی‌بخشی مسئولانه و خدمت صادقانه به جامعه صرف کرد.

شادروان استاد بهروز صالحی بیش از ۳۰ سال از عمرش را پیش و پس از انقلاب اسلامی به عنوان نماینده و خبرنگار موسسه اطلاعات ( روزنامه کشوری اطلاعات – هفته نامه های دنیای ورزش- اطلاعات هفتگی – جوانان ) سپری کرد و با نگاه نقادانه آثار گرانبهایی را در جهت انعکاس کاستی ها و آلام جامعه شهری و شهروندان در این نشریات منتشر نمود.

توجه خوانندگان این مطلب را به این نکته معطوف می داریم که شرایط انتقال و ارسال خبر به دفتر مرکزی رسانه که عمدتاً در تهران مستقر بودند مانند امروزه ساده و گسترده نبود و در آن دوران امکانات امروزی نظیر کامپیوتر،اینترنت و اپلیکیشن های پیام رسان و ایمیل و سایر ابزارهای تسهیل گر ارتباط وجود نداشت. در آن دوران تنها راه ارسال خبر، ارسال نسخه دست نویس خبر بوسیله پُست به تهران و در مواقع فوریت، قرائت خبر یا گزارش بوسیله تلفن بود . قطعاً آگاهان به تاریخ معاصر مسجدسلیمان خوب به یاد دارند که بعداز ظهرهای یکشنبه هر هفته صف طولانی از علاقمندان به هفته نامه دنیای ورزش جلوی باجه مطبوعاتی مرحوم بهروز صالحی به صف می شدند تا نسخه ای از آن نشریه را دریافت و گزارش های جذاب،خواندنی و تحلیل های مبسوط وی را در حوزه ورزش پیگیری و دنبال کنند . ذکر این نکته ضروریست که وی در تمام این سالها خالصانه و بدون توقع و چشمداشت مالی ابزارهای این حرفه را تهیه و مستقلاً و بدون وابستگی به دفتر مرکزی رسانه، رویدادها را به تصویر می کشید.

شادروان زنده نام بهروز صالحی

پس از آن، وی با همکاری با روزنامه های کشوری مطرح آن دوران همچون: همشهری،قدس، رسالت، ابرار، جامعه مدنی، صدای ملت و … نقشی اثرگذار در انعکاس مسائل و دغدغه‌های مردم ایفا کرد و با روحیه‌ای متعهدانه، اخلاق حرفه‌ای و نگاه مردمی، جایگاهی ارزشمند در میان اهالی رسانه به دست آورد.

در دوران جنگ ۸ ساله ایران و عراق، وی با حضور در جبهه های دفاع مقدس گزارش های تصویری و نوشتاری زیبایی را در روایت غیرت و پایمردی رزمندگان و مدافعین آب و خاک ایران عزیز برای روزنامه اطلاعات خلق کرد.همچنین وی در همکاری با هوانیروز ارتش، در مأموریت های متعدد این نیرو حضور یافت و ایثار و از خودگذشتگی خلبانان هوانیروز را در امداد رسانی و پشتیبانی از رزمندگان و همچنین تأمین ارزاق و نیازمندی های عشایر مناطق صعب العبور و کوهستانی زاگرس مرکزی که بدلیل بارش های شدید برف در ۶ ماه از سال هیچگونه راه ارتباطی با دیگر نقاط نداشتند را به تصویر کشید و عکس های زیبایی را شکار کرد و خلق نمود. همه این ها در حالی اتفاق افتاد که آن مرحوم این اقدامات را وظیفه خود می دانست و بابت حضور مداوم در جبهه های دفاع و امداد، حتی یک روز هم به عنوان ایثارگر و رزمنده نام خود را ثبت و ضبط نکرد. شاید در باورها نگنجد که در حادثه تلخ موشک باران ۳۰ مهر ۱۳۶۲، وی و فرزند خردسالش براثر موج انفجار موشک اصابت کرده به منطقه « چاه نفتی» که منجر به تخریب دفتر روزنامه های اطلاعات و کیهان شد، ساعتها زیر آوار ماندند و با کمک امدادگران از زیر آوار خارج و به بیمارستان منتقل شدند اما با وجود جراحت حاضر نشد نام خود و فرزندش را به عنوان مجروح جنگی ثبت و ضبط نموده و از مواهب آن بهره مند شود بلکه با میل و رضایت شخصی خودشان را ترخیص و در رجعت به منزل، با استفاده زا تلفن ثابت منزل شخصی اش سریعاً گزارش این موشک باران و اسامی شهداء و مجروحین حادثه را به تهران منتقل نمود تا خبر این جنایت ارتش بعث در روزنامه تاریخ یک آبان ۱۳۶۲ منتشر گردد.

بی‌تردید، تلاش‌های ماندگار و قلم مسئولانه این پیشکسوت رسانه ، بخشی از تاریخ پرافتخار مطبوعات این سرزمین را شکل داده است.

روز خبرنگار، فرصتی است برای تجلیل از مقام شامخ همه تلاشگران عرصه خبر؛ و در این میان، یاد مرحوم استاد بهروز صالحی به‌عنوان نمادی از صداقت، تعهد، پیگیری و مردمداری، در دل اصحاب رسانه و دوستداران حقیقت زنده و ماندگار خواهد ماند.

روحش شاد و یادش گرامی باد.