خداحافظی با زباله‌ها در دل اقیانوس / درباره جلبکی که پلاستیک می‌سازد و طبیعت را می‌بلعد!

به گزارش بهار زاگرس، در حالی که جهان زیر بار کوه‌های پلاستیکی نفس‌بریده شده است، محققان حوزه مواد پیشرفته به دستاوردی دست یافته‌اند که می‌تواند کل صنعت پلاستیک را دگرگون کند. این کشف جدید از دل اقیانوس، جایگزینی کاملاً طبیعی و زیست‌تخریب‌پذیر برای مشتقات نفتی ارائه می‌دهد.

‌
میکروپلاستیک‌های سمی، اما مفید

‌تصور کنید بطری آب یا بسته‌بندی غذایی که مصرف می‌کنید، اگر در طبیعت رها شود، به جای تبدیل شدن به میکروپلاستیک‌های سمی، به کود مفیدی برای گیاهان تبدیل شود. این رویای دیرینه طرفداران محیط زیست حالا با کشف یک گونه خاص و جدید از جلبک‌های دریایی به واقعیت نزدیک شده است. این موجودات ظریف در بدن خود کارخانه‌های میکروسکوپی دارند که به طور طبیعی پلیمرهایی شبیه به پلاستیک تولید می‌کنند. اما چه چیزی باعث می‌شود این ماده سبز، رقیب سرسخت پلاستیک‌های ساخته شده از نفت باشد؟ و چگونه این جلبک‌ها می‌توانند بدون نیاز به فرآیندهای پیچیده صنعتی، بار آلودگی زمین را سبک کنند؟

‌استخراج طلای سبز از دل آب

‌دانشمندان در جریان مطالعه بر اکوسیستم‌های ساحلی، متوجه رفتار عجیبی در نوعی جلبک ناشناخته شدند. این جلبک‌ها تحت شرایط خاصی، کربن موجود در محیط را جذب و آن را به رشته‌های پلیمری تبدیل می‌کنند که از نظر استحکام و انعطاف‌پذیری، شباهت خیره‌کننده‌ای به پلاستیک‌های تجاری دارد. این «پلاستیک زیستی» که به طور مستقیم توسط سلول‌های جلبک سنتز می‌شود، برخلاف پلاستیک‌های سنتتیک، هیچ نیازی به سوخت‌های فسیلی برای تولید ندارد و از این رو، ردپای کربنی آن نزدیک به صفر است.

‌ به گزارش سایت Nature Materials تفاوت اصلی این جلبک با دیگر گونه‌ها در آنزیم‌های منحصربه‌فردی است که ترشح می‌کند. این آنزیم‌ها موادی تولید می‌کنند که پیوندهای شیمیایی آن‌ها برای باکتری‌های موجود در خاک و آب کاملاً شناخته‌شده است. به همین دلیل، زمانی که این محصول عمر مفیدش تمام شود، میکروارگانیسم‌های طبیعت به سرعت آن را شناسایی کرده و به عنوان منبع غذا مصرف می‌کنند. نتیجه این فرآیند، تجزیه کامل پلاستیک به مواد آلی ساده است؛ اتفاقی که برای پلاستیک‌های نفتی هرگز رخ نمی‌دهد.

‌صنعتی که دوباره متولد می‌شود

‌کشف این جلبک تنها یک کنجکاوی علمی نیست، بلکه یک فرصت اقتصادی عظیم است. از آنجا که جلبک‌ها برای رشد تنها به نور خورشید و آب (حتی آب شور) نیاز دارند، تولید این نوع پلاستیک می‌تواند بسیار ارزان‌تر و در دسترس‌تر از پلاستیک‌های فعلی باشد. محققان در حال حاضر روی روش‌های کشت انبوه این جلبک در مزارع دریایی کار می‌کنند تا بتوانند مواد اولیه لازم برای تولید انواع کیسه‌ها، ظروف یک‌بار مصرف و حتی قطعات صنعتی را فراهم کنند.

پلاستیک جلبکی

‌بزرگ ترین چالش پلاستیک‌های فعلی، نفوذ آن‌ها به زنجیره غذایی انسان از طریق اقیانوس‌هاست. پلاستیک جلبکی نه تنها این خطر را از بین می‌برد، بلکه به دلیل منشأ گیاهی، در صورت بلعیده شدن توسط جانداران دریایی هیچ خطری برای آن‌ها ایجاد نمی‌کند. این فناوری به معنای واقعی کلمه، یک چرخه بسته و پایدار ایجاد می‌کند: رشد جلبک با جذب دی‌اکسید کربن، تولید محصول، و بازگشت به خاک به عنوان مغذی.